| تبليغات | X |
 |
 |
|
| بزرگترین رنج دنیانداشتن مونس و غمخوار است... و از آن بزرگتر داشتن قلبی تهی از عشق است |
|
گفتي که به احترام دل باران باش
باران شدم و به روي گل باريدم گفتي که ببوس روي نيلوفر را از عشق تو گونه هاي او را بوسيدم گفتي که براي لحظه اي دريا شو دريا شدم و تو را به ساحل ديدم گفتي که بيا و لحظه اي مجنون باش مجنون شدم و ز دوريت ناليدم گفتي که شکوفه کن به فصل پاييز گل دادم و با ترنمت روييدم گفتي که بيا و از وفايت بگذر از لهجه بي وفاييت ناليدم گفتي که بهانه ات برايم کافيست معناي لطيف عشق را فهميدم |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه هجدهم دی 1384ساعت 2:56 بعد از ظهر توسط تک رعد تنها |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
همیشه به خودم گفته ام زندگی یکبار اتفاق می افتد.
نباید روح زندگی را در خودمان بکشیم. بلکه باید حتی بعد از مرگ در یادها ویادگارها یمان زنده باشیم. |
| نوشته های پیشین |
|
خرداد 1385 بهمن 1384 دی 1384 آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 شهریور 1384 |
|
RSS
|