عاشقانه -

	عاشقانه
	بزرگترین رنج دنیانداشتن مونس و غمخوار است... و از آن بزرگتر داشتن قلبی تهی از عشق است

شکستی عهد دیرین را گنه کردی

همین بود آن خدایی را که می گفتی

همین بود آن وفایی را که می گفتی

تو را با دیگری دیدم که گرم گفتگو بودی

با او آهسته می رفتی سر وپا غرق او بودی

نگاهت کردم بر من چو بیگانه نظر کردی

تو که خود این چنین بودی

چرا روزم سیاه کردی

چه شبها رو چه بیهوده به یاد تو سحر کردم

چه گلها را که بیهوده به پای تو هدر کردم

گنه کردی گناهت را نمی بخشم

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم دی 1384ساعت 7:4 قبل از ظهر توسط تک رعد تنها |

درباره وبلاگ

همیشه به خودم گفته ام زندگی یکبار اتفاق می افتد.
نباید روح زندگی را در خودمان بکشیم.
بلکه باید حتی بعد از مرگ در یادها ویادگارها یمان زنده باشیم.

نوشته های پیشین

پیوندها